Odżywianie i witaminy w czasie choroby
Pewne pokarmy mogą wywoływać ataki u niektórych pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Najczęściej są to: mleko i jego przetwory, kofeina, drożdże i gluten (białko występujące w pszenicy, jęczmieniu, owsie i życie). Niekorzystnie mogą też działać keczup, ocet, wino i kukurydza. Najlepszym sposobem stwierdzenia nadwrażliwości na określony produkt spożywczy jest zaprzestanie jadania go przez miesiąc, a następnie ponowne wprowadzenie go do diety, aby sprawdzić, czy sprowokuje reakcję.
Wiele specjalnych diet ma na celu skorygowanie zaburzeń równowagi przemiany tłuszczowej u cierpiących na stwardnienie rozsiane. Dwa podejścia (stosowane niekiedy razem) mają, zdaje się, największy wpływ na proces rozwoju choroby. Jedno z nich polega na zwiększeniu spożycia kwasów tłuszczowych, drugie - na zmniejszeniu spożycia tłuszczów nasyconych. Ta ostatnia taktyka jest powszechniejsza, chociaż w wielu zalecanych dietach ogranicza się albo eliminuje także inne składniki. Na przykład diety wolne od alergenów wykluczają produkty znane z tego, że wywołują reakcje alergiczne jak pokrzywka, katar sienny i ataki astmy.